Czym jest plik autorun.inf

Plik autorun.inf jest zwyczajnym dokumentem
tekstowym a co za tym idzie każdy może go przygotować we własnym zakresie.
Wystarczy, że posiadasz dowolny edytor tekstowy np. Notepad i możesz brać się do
pracy. Poniżej zamieściłem przykład prostego pliku - narazie jeszcze bez opisu,
na to przyjdzie pora za chwilę.




[autorun]



open=nazwa.exe

icon=ikona.ico

Plik tekstowy koniecznie musi mieć nazwę autorun.inf
i koniecznie musi znajdować się w głównym katalogu płyty CD. W przeciwnym
wypadku nie będzie działał poprawnie.

Z pewnością zastanawiasz się dlaczego komputer potrafi
automatycznie wykonać zadania zapisane w pliku autorun.inf, otóż
odpowiedź jest prosta. W systemie MS Windows zaczynając od wersji 95
zaimplementowano specjalny system - Autorun Extension, umożliwiający
automatyczny start danych umieszczonych na płycie CD.

Warto w tym miejscu napisać o tym, że to rozszerzenie
jest wyłączane przez wytrawnych "wypalaczy" oraz przez niektóre programy do
nagrywania płyty CD np. CloneCD. Dzieje się tak ponieważ automatyczny start
płyty stwarza spore problemy przy skopiowaniu.

W naszych poradach odnośnie systemów MS Windows 9x,
2000 oraz XP opisaliśmy w jaki sposób wyłączyć automatyczny start płyty CD.
Jeżeli uznasz, że chcesz korzystać z dobrodziejstw tego dodatku to w celu
ponownego włączenia autostartu musisz postępować w sposób podobny do opisów
zawartych w poradach z tą różnicą, że zamiast wyłączać należy włączyć
odpowiednie opcje.

Co może zawierać plik autorun.inf

Konstrukcja pliku autorun.inf jest stosunkowo
prosta i myślę, że jeżeli poznasz dostępne opcje które mogą się w nim znajdować
to bez problemu sporządzisz własne pliki.

Obowiązkową częścią każdego pliku jest nagłówek:




[autorun]

Jak widać treść nagłówka jest zamknięta w nawias
prostokątny - tak ma być.

Jeżeli chcesz by nastąpił automatyczny start wybranej
przez Ciebie aplikacji pod nagłówkiem musisz zamieścić następującą linię;



open=nazwa_aplikacji.exe

Po znaku równa się możesz spisać nazwę pliku wraz z
jego rozszerzeniem. Możesz również podać pełną ścieżkę dostępu jeżeli plik
znajduje się w jakimś podkatalogu. Jednak bardzo ważne jest byś używał ścieżek w
postaci względne a nie bezwzględnej. Przyjrzyjmy się następującemu przykładowi:




open=e:\katalog\nazwa_aplikacji.exe

Odwołałem się do pliku który znajduje się na dysku
E:\ w folderze o nazwie Katalog. W przypadku mojego komputera litera E:

jest przypisana dla napędu CD-ROM. Oczywiście taka konstrukcja poprawnie
zadziała na moim komputerze oraz na tych maszynach gdzie CD-ROM posiada taką
samą literę. Niestety użytkownicy komputerów na których CD-ROM jest przypisany
do innej litery przeżyją niemiłej rozczarowane ponieważ nie nastąpi autostart.
Ten rodzaj odnośnika ma postać bezwzględną.

Przyjrzyjmy się teraz innemu przykładowi:



open=\katalog\nazwa_aplikacji.exe

Tym razem również chcemy uruchomić plik o
nazwa_aplikacji.exe, który znajduje się w folderze o nazwie Katalog.
Jednak w całej ścieżce została pominięta litera dysku. W związku z tym system
zakłada, że napędem domyślnym dla wykonania tej czynności jest to urządzenie na
którym znajduje się plik autorun.inf i zaczyna szukać odpowiedniego
katalogu oraz pliku względem autorun.inf. Ten rodzaj ścieżki ma postać
względną. Pamiętaj, że zawsze musisz używać względnych ścieżek dostępu.

Wiemy już jak uruchomić program znajdujący się na
płycie CD a teraz pora poznać następny wpis odpowiedzialny za przypisanie
własnej ikony w miejsce domyślnego systemowego obrazka płyty CD. Do tego celu
służy następujący wpis:



icon=ikona.ico

Również w tym przypadku znaczenie ma rodzaj ścieżki -
pamiętaj odwołanie zawsze ma mieć charakter względny. Własne pliki z ikonami
możesz stworzyć za pomocą odpowiednich programów lub pobrać z internetu.

Oczywiście w przypadku niektórych programów możesz
odwołać się bezpośrednio do nazwy programu który chcesz wywołać a nie wstawiać
osobny plik zawierający ikonę.



icon=notepad.exe

Niestety by odpowiednia ikona została wyświetlona musi
być zapisana wewnątrz programu a tak nie jest za każdym razem. Dlatego sprawdź
czy dla twojej aplikacji zadziała ten sposób.

W przypadku gdy przypiszesz samą ikonę w pliku
autorun.inf po umieszczeniu takiego nośnika w napędzie zostanie
automatycznie otwarte puste okno. W związku z tym należy unikać umieszczania
samej ikony.

Możesz również uruchomić dokument np. stronę
internetową. Wpis jaki musisz znaleźć się wewnątrz pliku autorun.inf ma
postać:



open=start index.html

Zmianie ulega jedynie ostatnia część tej linii -
index.html. W to miejsce możesz wpisać nazwę dowolnego dokumentu, który ma
zostać otwarty po umieszczeniu płyty CD w napędzie CD-ROM. Obecnie każda wersja
systemu MS Windows pozwala na otwarcie dokumentu ale dla pewności możesz na
płytę skopiować plik o nazwie start.exe który znajduje się w katalogu
systemowym.

Automatyczne uruchamianie aplikacji oraz podpinanie
własnej ikony to nie wszystko co można uzyskać za pomocą tego malutkiego pliku.
Używając kolejnych wpisów możesz kontrolować wygląd menu podręcznego.



shell\install = &Uruchom Kalkulator

shell\install\command = Calc.exe

Pierwsza linia odpowiada za dodanie wpisu do menu
kontekstowego.

Po znaku równości znajduje się opis jaki ma być
widoczny w menu. Dodatkowo przed wybraną literą (u mnie jest to litera U)
znajduje się znak "&", który odpowiada za ustawienia klawisza skrótu. Oczywiście
nic nie stoi na przeszkodzie by znak ten znajdował się w innym miejscu np.



shell\install = Urucho&m Kalkulator

Teraz literą skrótu jest "m".

Druga linia odpowiada za przypisanie do tekstu programu
który ma zostać uruchomiony. W powyższym przykładzie będzie to Calc.exe.
Również tym razem pierwsza część linii aż do znaków równa się nie ulega zmiana
poza słowem pierwszy, które w przypadku wieloskładnikowego menu musimy zastąpić
dokładnie tak samo jak to miało miejsce w pierwszej linii.

Dodatkowo do dwóch powyższych linii możemy dodać
jeszcze trzecią która odpowiada za to który wpis ma zostać pogrubiony.
Odpowiedni przykład znajduje się poniżej.




shell\install = &Uruchom Kalkulator

shell\install\command = Calc.exe

shell = pierwszy

Po znaku równości musimy wpisać nazwę pozycji z menu
która ma zostać pogrubiona.

Dodatkowo do pliku autorun.inf możemy dodać jeszcze
kilka dodatkowych linijek.



shell\readme = &Czytaj

shell\readme\command = notepad czytaj\czytaj.txt






shell\help = &Pomoc

shell\help\command = winhlp32 help\pomoc.hlp

Pierwsze dwie linie dodają do menu opcję o nazwie
Czytaj po wybraniu której za pomocą Notatnika zostanie otwarty dokument
tekstowy o nazwie

Ostatnie wpisy do menu kontekstowego dodają opcję
Pomoc dzięki której można otworzyć plik pomocy o nazwie pomoc.hlp.

Kilka przykładów gotowych plików

Na koniec zamieszczam jeszcze kilka przykładowych
plików autorun.inf. Mam nadzieję, że dzięki temu znacznie łatwiej będzie
Ci zbudować własne wersje plików.

Przykład 1.

[autorun]

icon=ikona.ico

Przykład 2.

[autorun]


open=notepad.exe

icon=ikona.ico

Przykład 3.

[autorun]

icon=ikona.ico



shell\pierwszy = &Uruchom Kalkulator

shell\pierwszy\command = Calc.exe

shell = pierwszy




shell\drugi = &Uruchom CD Player

shell\drugi\command = Cdplayer.exe